Wat precies heeft Tariq Ramadan misdaan? De ontslagen integratieadviseur van Rotterdam leidt op een Iraanse propagandazender onafhankelijke discussies.
Of hij daarmee het regime in Iran een dienst bewijst of juist een brug slaat naar het Westen is een vraag die hier in het debat geen rol meer speelde.
Wat is de Zwitserse filosoof en islamoloog nog meer te verwijten? Dat hij soms uitspraken doet die voor meerdere uitleg vatbaar zijn. Maar bestaat er iemand voor wie dat niet geldt? Doorslaggevend voor zijn beoordeling als adviseur zou moeten zijn of hij zijn werk goed doet.
Maar ook die vraag blijkt niet meer relevant. Breng in het Nederland van 2009 een moslim met vage verdachtmakingen in opspraak, en al gauw is de opspraak zelf een reden hem aan de kant te schuiven. Hetzelfde lot leek eerder legerimam Ali Eddaoudi beschoren, maar CDA-staatssecretaris De Vries beoordeelde hem op zijn functioneren en weerstond de druk om hem te ontslaan.
Dat had ook met Ramadan moeten gebeuren. Zolang iemand niet concreet de fout in gaat, is er geen reden hem te desavoueren. Waarom gaat Rotterdam mee in een hype waar De Vries standvastig was?
